1 oogje open.+ Update.

Bij toeval zag ik net dat Aatu 1 oogje even open had. Wat schattig is dat zeg.

Het is nu 20.47 uur en ik heb nog nooit zoiets leuks gezien, ze hebben alle 4 hun oogjes open, nou zijn ze nog liever. Wat een prachtig gezicht, 8 van die kleine zwarte kraaloogjes.

Ik heb ze hartelijk welkom geheten in deze wereld. Echt ze zijn om op te vreten.

Tweede pupeigenaren bekend.

Vanmorgen bezoek gehad, zij wilde ook heel graag in aanmerking komen voor een pup, nou en dat komen ze hoor. Het was heel erg gezellig, en hier heb ik ook een heel goed gevoel bij.
Een van de pups gaat hier een geweldig huis krijgen. Ik ben daar natuurlijk heel erg blij mee, want dat staat natuurlijk bij mij voorop.
Maar gelukkig heb ik nu al 2  echtparen heel blij kunnen maken, nu nog eentje te gaan.

Gewichten dag 11

Aatu    438
Abban 458
Achi    613
Adel    542
Ze doen het super goed.

Even wat foto's.

Demi was hier even vanmorgen en wat leuke foto's gemaakt. Dit was de eerste keer dat ze een pupje vast had, en wat was ze er lief voor. Ik dacht ze knijpt ze fijn, maar niets was minder waar. Heel voorzichtig hield ze ze vast, en maar kusjes geven, zelfs het staartje werd niet vergeten. Kleine klopjes, met die kleine handjes op het ruggetje van de pup. "Niet piepen baby hoentie, niet piepen" zei ze steeds, en dat deden ze dus ook niet hahahahahaha. Zo schattig.

Twee lievies.



Hieve baby hoenties



Wat zijn ze lief.

Mmmmm lekker sabbelen.

Staartje moet ook een kusje.

Aatu krijgt drinken uit Demi haar flesje.

Bezoek.

Vanmiddag kwamen de eerste mogelijke pupeigenaren. Het waren een paar gezellige uurtjes, waarin ik tot de conclusie ben gekomen, dat alvast één van mijn mannetjes een geweldig huis gaat krijgen. Dus dat "mogelijke" kan eraf. Dit voelt absoluut goed, en ik gun ze dus ook van ganzerharte een van mijn pups. Hé fijn de kop is eraf, en gelijk al goed gegaan gelukkig. Ook Yuna vond het allemaal prima, klom lekker bij iedereen op schoot, dus dat zegt ook wel iets, toch??
Het echtpaar woont hier niet al te ver vandaan, dus ze kunnen fijn nog een paar keer komen. Ze hebben al eerder een Markiesje gehad, en ook duidelijk verslaafd aan het ras, heel erg leuk.
Ik heb vandaag geen foto's gemaakt, maar de familie des te meer hahahaha. Er waren ook gezellig twee neefjes meegekomen die een half jaar geleden de trotse bezitters zijn geworden van een Markiesje.
Al met al voor mij een zeer geslaagde middag.
Ondertussen groeien ze lekker door.
Aatu 360
Abban 393
Achi 541
Adel 473.

Mama Vasha op bezoek.

Vanmiddag is de fokster van Yuna met haar man en dochter op bezoek geweest. Helemaal vanuit Apeldoorn hebben zij de moeite genomen om Yuna met haar zonen te komen bewonderen.
Ik vind dat zo geweldig leuk. Voor Yuna een heel leuk blik vol met lekkere dingen, en ook voor mij 2 leuke cadeautjes, een huisje van vogelzaad, voor buiten. En een liefeheersbeest ( en daar ben ik al zo gek op) die moet je op je raam plakken, buiten, dan kun je binnen zien hoe koud/warm het buiten is. Nogmaals bedankt, heel erg leuk.
En nu kun je ook zien, hoe belangrijk de eerste weken van een pup zijn leven zijn, ze prenten dit in hun geheugen en ze vergeten het nooooooooit meer.  Heel blij was Yuna om ze te zien. Vasha hield gepaste afstand, maar de familie mocht alles doen, en Sharon, de dochter heeft dan ook heerlijk zitten knuffelen met alle pupjes, ze wilde nog lang niet naar huis. Ze wilde ook wel blijven slapen. Yuna vindt haar ook heel erg lief, maar ja zij was ook het eerste mensenkindje in haar leven. Ze heeft een goede basis gehad, en dat merk je.
Nu zijn Yuna en de pupjes wel heel moe, maar ze hebben een paar geweldige uurtjes gehad. Even een paar leuke plaatjes van deze gezellige ontmoeting.

Sharon met pup op schoot en Vasha en Yuna die komen om iets lekkers.

                                           



Sharon zat te genieten.



Lekker sabbelen aan je vinger.

Het eerste plasje dat ik zie, lekker op de poef.

Mmmmm wat ruiken jullie lekker zeg.

En nog twee van die schatjes.

1 week oud.

De eerste week zit er op. Vorige week om deze tijd zat ik er wel even anders bij zeg. Wat gaat het snel, ze groeien als kool, en vanmorgen hun nageltjes geknipt. Ik dacht dat het een stress klusje zou worden, maar het viel enorm mee gelukkig. Ze hadden net allemaal lekker gedronken en slaperig dus het ging eigenlijk heel vlot. Behalve Aatu, dat is me toch een woelwater hihihi.
Maar het is gelukt hier zijn de foto's, plus nog een paar andere leuke.

Aatu.

Abban

Achi.

Adel.

Nee de foto staat niet verkeerd. Ze ligt heerlijk op haar zij.

Portretjes.

Yuna vond het nu wel goed dat mijn dochter ze even in haar hand hield, dus snel een paar foto's gemaakt.

Aatu.

Abban.

Achi.

 

Adel.

Ze hadden net hun buikjes rond gedronken, dus aardig rustig. Als ze honger hebben, hoef je dit niet te proberen, dan krioelen ze zo erg, ze zitten geen tel stil dan. Maar nu  is het dan gelukt.

Yes. + update + update.

Het eerste wat ik heb gedaan toen ik wakker werd......Aatu op de weegschaal en?????13 gr. aangekomen. Pffffff gelukkig maar.
Wordt vervolgd. Wilde dit eerst even snel met jullie delen.

De eerste weging was om 7 uur, en nu weer gewogen 12.30uur en gelukkig weer 12 gram erbij. Heb hem nog wel een beetje melk bijgevoerd, maar ik hoop dat we het ergste hebben gehad.

Aatu is aan een inhaal slag begonnen, hij zat vanavond om 21.00 uur 4 gram boven zijn geboorte gewicht, hij is dus vandaag totaal 25 gram aangekomen en met die 13 van afgelopen nacht is dat toch een prachtig resultaat.

De gewichten tot nu toe zijn nu............
Aatu 214,  Abban 233,  Achi 302 en Adel 270 gram.

Mijn mooie moment van vanavond was het moment dat Yuna weer even bij mij op de bank kwam, hé hé kon ik eindelijk weer eens even fijn met haar kroelen en haar vertellen hoe trots ik op haar ben en hoe goed ze het doet. Had ik al wel gedaan, maar dat was van een afstandje hihihi. Nu kon ik weer even lekker bij haar liggen, en ik moet zeggen, dat heb ik wel een beetje gemist hoor. Ze was er weer even helemaal voor mij.

Nieuw bericht.

Aatu de eerst geborene is een beetje een zorgen kindje geworden, gisteren was hij wat afgevallen, nou ja dat kan, zo'n eerste dag, maar vanmiddag was hij nog meer afgevallen. Dus Mieke gebeld en in overleg Nutridrops gegeven. Hij is 34 gram afgevallen en dat is teveel. Ik hoop dat hij morgen aan gaat komen.
Het kost me moeite dit te typen, want voor wie mij kent, weet nu hoe ik me voel. Zo klein en teer en dan af blijven vallen is niet goed.
Ook Yuna eet vanaf vanmiddag slechter dan gisteren. Toen was het eten niet aan te dragen en nu gaat het met kleine beetjes en ze eet met lange tanden. Ze krijgt extra calcium, en vanavond ook maar wat Nutridrops gegeven. Ik heb zelfs maar weer een pannenkoek voor haar gebakken, maar na een paar hapjes had ze genoeg.
Yuna heeft een paar dagen voor haar bevalling heel slecht gegeten, dus die had waarschijnlijk wel trek, en die is misschien even gestild, maar toch.
Jullie snappen het, ik maak me zorgen. (ga me maar niet bellen, want dat maakt het allen maar emotioneler, en dat lijkt me voor Yuna niet goed, ik hou me groot.)
Met de andere drie pups gaat het heel goed, die groeien als kool, 2 zijn 31 gram gegroeid en nr. 3 zelfs 60 gram.
Ik wilde vanmiddag met mijn dochter portret foto's maken van de pups, maar dat vond Yuna toch niet goed. Ik mag de pups oppakken maar daar blijft het bij. Ik had er even eentje bij mijn dochter op schoot gelegd, maar die kwam Yuna terughalen, ze wilde hem in haar bekkie nemen, dus maar vlug weer terug gezet en ze verder met rust gelaten. Dat houden jullie dus nog tegoed.
Toch nog wel wat foto's van de schatjes, en van een hele leuke krans die ik van mijn dochter kreeg, heeft ze zelf gemaakt. Yuna wilde er gelijk aan gaan beginnen hahahaaha, maar we laten hem maar lekker heel, veel te leuk om op te eten.
Van mijn buurvrouwtje kreeg ik een heel leuk mandje met hele kleine tennisballetjes en een paar honden lollies voor Yuna, zo lief.

Lekker warm onder de schapenwol.

Kijk hem liggen met zijn koppie op mama's pootje.

Lekker drinken.

En daarna weer buikje masseren.

Alle 4 op een hoopje. Aatu ligt onderop, je ziet zijn kleine witte voetjes.

Echte honden snoepjes en kauwstaafjes.

(voor bestellingen, mail me maar)

Schoon.

Weer een nieuwe dag aangebroken, de nacht was niet zo rustig als de eerste maar ach dat maakt niet uit.
Yuna was steeds een beetje in de weer met het schapenvachtje.
Normaal was het zo, als ze naar bed ging, ging ze op haar manier haar bed opmaken alles op een prop en neerploffen, dat wil ze nu ook steeds doen. Dat vlakke en toch denk ik te harde ondergrond vindt ze volgens mij niet helemaal je van het, met als gevolg dat die kleintjes steeds van het kleedje rollen of eronder belanden. Eronder vinden ze wel lekker warm, maar eraf ..........dan hoor je ze gillen hoor. Dus hup er maar weer uit en alles recht leggen. Yuna vertellen dat ze dat niet moet doen, weer een paar uur slapen, en dan weer van voor af aan.
Ze krijgt in overleg al flink wat calcium extra, en ze eet verder goed. Tegen de ochtend was de onrust weg en ze liggen nu al een heeeeeeeele tijd heerlijk bijelkaar, even drinken dan weer slapen.
Ik heb Yuna vanmorgen eens even de kont gewassen, want het rook nou niet bepaald fris daar. Nou en dat was nodig, de schaar is er ook nog aan te pas gekomen. Ze was er zelf wel blij mee ook geloof ik want ze bleef (doet ze eigenlijk altijd wel) gewillig staan. Er lag een warme handdoek over de pups ( dat is een hele goeie tip, uit het blauwe boekje) en dan hoor je ze niet, zo kon ik Yuna op mijn gemakje even lekker met Zwitsal wassen.
3 van de 4 bandjes lagen vanmorgen los in de kist hahahaaha, te los gedaan natuurlijk. 2 pupjes hebben er nu nog maar een om zo kan ik ze ook makkelijk uit elkaar houden, ze zijn alle 4 verschillend dus dat is makkelijk.
Foto's en gewichten komen vanmiddag of vanavond.

Nog wat foto's van vandaag.

Van links naar rechts Adel - paars
                                Achi - rose
                               Abban - groen
                               Aatu - blauw.

Pa Teun kijkt vanuit Groningen toe.

Papa Teun volgt alles op de voet vanuit Groningen hahahahahaha.
Maar het duurde niet lang volgens vrouwtje Sandra, Teun was moe hij had net een fijne lange wandeling gemaakt.
Maar de foto's zijn wel geweldig, bedankt Sandra dat ik ze mocht plaatsen.

De eerste nacht.

We zijn de eerste nacht goed doorgekomen. Ben vannacht een keertje gaan kijken, maar het hele spul lag in diepe slaap.
Vanmorgen om half 7 sprong Yuna boven op mijn dekbed, ze wilde zich lekker gaan nestelen, maar nee we gingen snel naar buiten, plassen en poepen. Ze was de bank en mijn bedje alweer vergeten, want ze wist niet hoe snel ze weer bij de kist moest komen hihihi.
Ik heb gisteravond toch maar een fleecedekentje schuin over de kist gelegd, merkte dat er toch nog wel veel kou vanachter de luxaflex kwam. Maar met de deur op een kier en de kachel op 23 hebben ze een goede warme nacht gehad.
Yuna heeft al lekker vlees gegeten, en de pups sabbelen er lustig op los. Ik heb me toch een spierpijn in mijn benen, van het lange zitten op zo'n laag krukje denk ik. Het is een houten krukje, dus je raad het misschien al, ook pijn in mijn k.... maar dat heb ik er graag voor over hoor. Ze zijn zo ontzettend lief.
Gisteravond, kwamen mijn kinderen natuurlijk even kijken. Yuna kwam ze wild enthousiast begroeten, naar de kist en weer terug, zo van, kom dan kijken wat ik heb. Zo leuk. En kleindochter Demi stond maar te kletsen tegen de baby hoenties zoals ze ze noemt. Ze snapt er natuurlijk nog helemaal niets van, dat je rustig moet doen en een beetje afstand, normaal gesproken is het heeeeeeeeeeeee Huna en ze duikt die kist in, maar ja dat kan nu even niet, nou vertel dit maar eens aan een twee jarige. Maar Yuna was blij iedereen even te zien.

De eerste foto's.

Aatu nr. 1

Hij heeft 4 witte voetjes zoals je ziet, maar heeft een witte streep op zijn buik die loopt van voor naar achter.

Abban nr. 2

Is bijna het zelfde alleen iets minder wit aan de pootjes maar weer wat meer wit tussen zijn ogen.

Achi nr. 3

Is helemaal zwart met alleen een witte vlek onder zijn neus beetje half over zijn bekkie zeg maar.

Adel nr. 4

Is helemaal zwart.

Voor wie het heeft gemist of het nog eens wil zien.

http://www.ustream.tv/recorded/10949488

Ja hoor!!!!!!!!!!!

Ze zijn er, 4 pracht exemplaren. 4 mooie jongens. Allemaal heel hartelijk bedankt voor de steun, de lieve berichtjes en het medeleven.
Super is dat te weten dat er zoveel mensen met Yuna hebben meegeleefd.
Ze heeft het geweldig gedaan.
4 Prachtige jongens die het goed doen, ze drinken als gekke zo leuk om te horen.
Hun namen??????????
Aatu. (Fins....Nobele Wolf) 210 gram
Abban. (Iers...Zoon)  182 gram
Achi. (Bijbels....Broertje) 202 gram
Adel. (Fries......Eerlijk) 204 gram.
De gewichten zijn een paar uurtjes later gemeten, en ze hebben al lekker gedronken, dus zou kunnen dat ze bij de geboorte iets minder waren, maar veel zal het niet schelen dat kan haast niet.

Zou het vandaag gaan gebeuren?????????????

Ik ben al 4 keer met Yuna naar buiten gemoeten, ze gaat steeds zitten om te poepen, maar er komt niks meer.
We wachten af.

Een nieuwe dag van wachten breekt aan.

Ben gisteravond heel vroeg naar bed gegaan 20.00 uur. Want ja je weet maar nooit, ik denk heb ik toch maar vast een paar uurtjes slaap gehad. Nou als ik nu niet uitgerust ben hahahaha.
Yuna heeft wel een beetje onrustig geslapen hoor, steeds graven en om 4 uur even plassen, maar verders nog niets aan de hand.
Gisteravond vond ik dat haar ademhaling sneller ging dan anders, hoe dat nu is weet ik nog niet, daar heb ik nog niet naar gekeken.
Ik dacht ik stel jullie eerst even op de hoogte.

Weer een nacht voorbij.

En weer is er een nacht voorbij. Heerlijk geslapen alle twee.
Gisteravond heeft Yuna 3 keer gebraakt en moest ze een paar keer naar buiten, veel heeft ze niet gedaan. Ze liep maar een beetje in het rond. Beetje gepoept, kan ook niet veel meer zijn, als je bijna niet eet, en dat wat je eet weer uitbraakt.
Vanmorgen even het haar rond haar tepels weggeknipt. Haar broek had ik gisteren al gedaan.
Bij het knippen vanmorgen zag ik dat er een heel klein beetje helder slijm aan haar vulva zat.
Het zou ook wat speeksel kunnen zijn, want ze doet niet anders dan haar vulva likken. Nou ja het wordt weer een dag van afwachten.
De handdoeken en washandjes liggen al op de kachel, je weet maar nooit. De schaar en kochertang zijn uitgekookt. Pen en papier in de aanslag, en de gekleurde bandjes liggen klaar om omgedaan te worden.
Nu de pups nog hahahahaha.

Bedankt

Allemaal bedankt voor de lieve berichtjes, hoe meer berichtjes hoe spannender het wordt. hihihi.

Vannacht zo'n nachtmerrie gehad, ik droomde dat ik wakker werd en dat er door het hele huis puppies lagen, ze waren allemaal dood, door de kou. Ik was zo verdrietig en voelde me zo schuldig, dat ik zo diep heb liggen slapen,  dat ik er niets van had gemerkt.
Ik was blij dat ik echt wakker werd, en het een droom bleek te zijn, hoewel ik toch wel even om me heen heb gekeken. Nee gelukkig niets te zien, het was echt een droom.
Ik liep vanmorgen om 6 uur al buiten met Yuna, geplast en een beetje dunne poep. Daarna nog lekker even onder mijn dekbedje gekropen.
Yuna heeft geen trek in eten, maar een vers gebakken pannekoekje ging er toch wel in.

Webcam.

De webcam staat zoveel mogelijk aan, maar als het donker wordt dan gaat hij uit. Wil niet de hele avond in het volle licht zitten. A. zit ik zo te kijk , en B teveel energie. Behalve als iets belangrijks gebeurd natuurlijk dan gaat het licht wel aan.
Als de bevalling allemaal vlotjes verloopt dan blijft hij aan, mocht ik hulp nodig hebben, dan ga ik Ineke bellen en gaan we via Skype verder.
Omdat de webcam het niet doet op twee verschillende plekken, gaat die op mijn blog uit. Hulp is dan belangrijker. Het is jammer dat jullie dan niet mee kunnen kijken, maar dat is helaas niet anders.

Verwarming geregeld.

Waar ik erg tegen op zag...........slapen in een warme kamer, maar ja wat moet je? De pups hebben het nodig. Gelukkig kwam mijn schoonzoon met DE oplossing.
De thermostaat verplaatsen naar de achterkamer. Nu kan ik s'avonds de radiatorkraan in de voorkamer dicht draaien, zodat ik lekker koel kan slapen, en het blijft in de achterkamer lekker warm.
Ik ben zo blij, want je moet er toch niet aan denken dat je moet slapen bij 23 graden of meer. Dat is nu opgelost gelukkig. Als het niet anders kan, kan het niet anders, maar dit is een super oplossing.
Er zit maar een heel dun glazenwandje tussen voor en achterkamer, dus ik hoor en zie alles wat daar gebeurd. Ik ben dus zo bij ze als het nodig is. Dat draadje over de muur nemen we even voor lief, het is maar tijdelijk. Bedankt John, voor dit idee.

Ik heb het idee, dat Yuna iets onrustiger aan het worden is. Dan ligt ze hier en dan weer daar, ze kan het niet echt vinden geloof ik. Haar buikje zal haar ook onderhand wel in de weg zitten.
Als ze op haar rug ligt, heeft ze wat moeite om terug te rollen hihihi.

Gedichtje

Dit gedichtje wil ik nu hier plaatsen, heb dit een hele poos geleden van Michiel gekregen, en omdat het nu bijna zover is, leek het me leuk het met jullie te delen. Hij had dit geschreven na mijn bezoek aan 'n  nest bij Ineke.



Agnes heeft eens pups gesnoven


O, als steenkooltjes zo zwart!

't Scheen dat Agnes ze wou roven

Doch de fokster was te hard

Hier is, dacht zij, noch de fokster

Noch ook Ina, die het ziet

In een ren zo vol geladen

Mist men een, twee puppies niet

Maar ik wil gehoorzaam wezen,

En niet roven; ik loop heen.

Zou ik om een mand vol puppies

Ongehoorzaam wezen? Neen!



Voort ging Agnes, naar de fokster

Die haar stil beluisterd had

Kwam haar in het lopen tegen

Vooraan op het middenpad.

Kom maar Agnes, zei de fokster,

Kom jij kleine pupjesdief!

Ook voor jou komen er kleintjes,

Want een reu heeft Yuna lief.

Daarop ging de FAC aan 't werken,

Yuna neemt (hoop ik) snel op.

Agnes krijgt een mand vol puppies,

En geniet dan zelf volop.

_________________

Groeten van Michiel

De laatste week.

De laatste week is ingegaan, en we zijn er klaar voor.
Vandaag de laatste boodschap gedaan, bij Blokker een warmtekussen gekocht. Nou ja kussen het is meer een matje.
Morgen en vrijdag nog een paar uurtjes werken, en dan is het klaar voor een lange tijd. Tot eind januari ben ik lekker vrij, om  al mijn tijd aan het nestje te kunnen besteden. Morgen en vrijdag gaat Yuna fijn naar mijn dochter.
Zaterdag krijg ik nog een Lomi Lomi massage, en kan ik heerlijk ontspannen de bevalling tegemoed zien.
Asmare, je vroeg om een foto van haar buikje, nou hier is hij hoor.

Op de bank.

Vanaf vanavond gaan we op de bank slapen, beneden.
Waarom nu al?? Omdat mevrouw me boven niet waarschuwt als ze moet poepen of plassen en het dan gewoon maar op de grond doet.
Beneden gaat ze tegen de buitendeur op staan, en rammelt aan de sleutels, daar word ik dus wel wakker van. Vandaar dat we beneden gaan slapen.
Gelijk maar boven alles schoongemaakt en gewassen, zodat de bedden klaar liggen voor de logees, hahahaha.
Gisteren heb ik voor de eerste keer de pups kunnen voelen, heel bijzonder was dat. Als ik bij haar zit, zit ik maar te turen of ik iets zie bewegen, dat zal ik vandaag of morgen zeker ook wel zien gebeuren.
Nog 4 diensten werken, morgen, donderdag, vrijdag en nog een maandag. Vanaf donderdag breng ik haar weer bij mijn dochter, en heb ik mijn mobiel in de aanslag.
Volgens de boeken zal ze niet beginnen met bevallen bij iemand anders thuis, maar ja ze is bij mijn dochter net zo thuis als bij mij, dus je weet het maar niet.
Alleen thuis laten is in ieder geval niet aan de orde.
Het is op het moment wel allemaal een beetje dubbel, ik wacht in spanning en vreugde af, en Dory moet het verdriet verwerken van 3 dode pupjes. Het lukt me niet best om dit los te laten.
Morgen is het nog 10 dagen tot dag 63. Het gaat opeens wel heel hard hoor, spannend, maar zal toch blij zijn als de bevalling achter de rug is.

Bedankt

Allemaal bedankt voor jullie berichtjes. Dat doet een mens goed. En ook heel goed om te lezen dat ik niet de enige ben.
Mijn kinderen zeg wel eens, Ma je bent af en toe wel een beetje erg soft hoor, dat was je vroeger nooit bij onze vorige honden.
Nee dat is zo, maar Yuna betekent ook zoveel voor me, en ik heb nu veel meer tijd.
We gaan lekker nog ruim 2 weken genieten.

Weer een week verder.

We zijn weer een week verder en dus tijd voor een update.
Met Yuna gaat het prima, met mij ging het iets minder goed.
De twijfel sloeg toe, piekeren, hoofdpijn, angst. Alles ging er door me heen. Gaat het wel goed met haar, als het er maar 2 zijn groeien ze dan niet te hard, en wordt de bevalling dan geen probleem? Is het er maar 1 dan wordt het een mega pup, dan gaat het helemaal niet goed komen, veel te groot dan.
Leven ze nog wel? Zoniet......dan krijgt Yuna veel te veel te eten, en wordt ze modder vet. Ik maar steeds voelen aan haar ribben, nee die voel ik toch nog steeds heel goed.
Ze wordt dikker en dikker, dat kan niet goed zijn hoor, stel je voor.....er spookte van alles door mijn hoofd, en alleen maar de ergste dingen.
Mijn besluit stond vast, er moest nog een echo komen om mijn gemoed gerust te stellen, zodat ik mij op andere dingen kon richten, en blij kon zijn. Ik kon mijn gedachten niet ombuigen voordat ik zekerheid had.
Dus vanmorgen de DA gebeld en de situatie uitgelegd en verteld dat ik nogmaals een echo wilde. Geen probleem, ik kon om 15.00 uur komen.
Zo gezegd zo gedaan.
En nu........nu ben ik helemaal blij en gerust gesteld.
Er was aan de ene kant heel duidelijk 1 pup te zien en aan de andere kant nog eens 3. De DA gokt op 5. Alle hartjes klopten, het was geweldig om te zien. Die kleine hartklepjes waren zo duidelijk te zien en die deden goed hun best. Niets aan de hand dus, en mijn bezorgdheid verdween als sneeuw voor de zon.
Nu kan ik nog fijn ruim 2½ week gaan genieten, en kan ik met een gerust hard Yuna haar voer op gaan voeren.
Ze kreeg al 1½ keer haar normale eten, maar ja dat zou natuurlijk te veel zijn als het niet goed zat, maar gelukkig is dit dus niet het geval.
Hoe ik bij die gedachte, en die angst kom........de pech die ik met mijn vorige hondje heb gehad, en de vorige dekking die niet goed is gegaan, en de wens van een eigen nestje zullen hierbij wel een hele grote rol spelen. De angst ook dat mijn lieve Yuna iets zal overkomen, ik moet er niet aan denken.
Maar nogmaals dat kan ik nu voor een groot deel van me afzetten.
Hieronder nog een foto van de echo waar je heel duidelijk een pup kunt zien.