Met grote blijdschap deel ik u mede dat 17 September, Yuna en Teun in het huwelijksbootje zijn gestapt.
Na een korte kennismaking vrijdag morgen bij de tent, was het ijs gelijk gebroken, hevig verliefd allebei.
Yuna stond de rest van de morgen te piepen achter het net, en Teun had het ook moeilijk hoor. Maar Sandra en ik wilde toch liever nog even wachten, tot Ineke of Mieke aangekomen waren.
Maar bij toeval kwamen we Teun met zijn vrouwtje aan het begin van de middag tegen op het bospad.
Ze waren niet meer te houden, dus we gingen maar naar het chalet, en daar hadden zij elkaar heel snel gevonden.
Zo'n 10 minuten hebben ze gekoppeld gestaan.
Yuna heeft heel even gegild, maar als snel stond ze er heel rustig bij, en Teun deed zijn werk, alsof hij het al jaaaaaaaaaaren deed. Echt een kanjer van een vent hoor die Teun. Yuna stond er van te kwijlen.
Daarna hebben ze nog even lekker kunnen spelen. Zondag zijn we nog een keer gegaan, toen hebben we heerlijk rustig 20 minuten in het bos op een vuilniszak gezeten.
Nu is het nog 3 weken wachten voordat ik een echo kan laten maken, en dan weten we het zeker.
Maar de dekkingen waren zeker geslaagd, daar zal het dus niet aan liggen.
Sandra heeft leuke foto's gemaakt, dank daarvoor Sandra.
Het was best emotioneel voor mij zo een eerste keer, ik had er zo naar uitgekeken, en zolang op gewacht. Ik zat na afloop van de eerste dekking helemaal te trillen van de spanning, en later kwamen heel even de tranen, ik heb er maar een biertje op genomen.

 

 

 

 

 

De tegel voor de werpkist is klaar, die kan er op.